Пайшоў з жыцьця Віктар Сікора, вядомы як адзін з кіраўнікоў колішняга Саюзу беларускай моладзі ў Паставах, лідэр Пастаўскае філіі Беларускай Незалежніцкай партыі, камандзір партызанскага антысавецкага аддзелу на Пастаўшчыне, вязень сталінскага гулагу. 12 ліпеня яму было б 83 гады.

«Што ёсьць эміграцыя і з каго яна ствараецца?» - пытаньне ня меньш штодзённае чым «што ёсьць сёньняшняя апазыцыя?» Хто ёсьць палітычны ўцякач? І чым ён адрозьніваецца ад звычайнага эмігранта? Гэта пытаньні ня меньш набалелыяе, чым праблема беларускай апазыцыі.

Пры ўсім жаданні сённяшнюю Беларусь нацыянальна развітай краінай не назавеш. Можна гэтага саромецца, можна гэтым ганарыцца, але аспрэчваць не выпадае. На месцы нацыянальнасці ў нас — правінцыйнасць. Не тая мілая ды праставатая местачковасць, паводле якой на сталічным вакзале пазнаеш пасажыраў аўтобуса з правінцыі. Якраз у гэтым сэнсе Беларусь адрозніваецца ад суседніх краін, і прыезджыя з Мядзела ці Клецка людзі нічым не вылучаюцца ў мінскім натоўпе. Але я не пра знешнія прыкметы. Правінцыйнасць у нас займае тое месца, дзе ў суседзяў — свая культура і завершаная мадэль уласнага сусвету.

Група віцебскіх актывістаў наведала могілкі ў вёсцы Друкава, дзе пахаваны была старшыня Віцебскай абласной пады КХП БНФ Уладзімер Плешчанка, а таксама месца пахаваньня ягонага аднапартыйца Рамана Салаўяна на гарадзкіх могілках каля вёскі Копці.

Над магілай Уладзімера Плешчанкі сябры ўзьнялі бел-чырвон-белы сьцяг, усклалі да помніка кветкі ды запалілі сьвечкі.

Сёньня ў Кракаве завяршыліся Дні беларускай культуры, у часе якіх жыхары старажытнай сталіцы Польшчы маглі пазнаёміцца з сучаснай беларускай музыкай, літаратурай, даведацца больш пра гісторыю Беларусі.

Мой таленавіты сябра Юркавец напісаў у часопісе «Огонёк», што наша «Лінія Сталіна» пад Мінскам не мае пад сабой рэальных гістарычных падставаў. Напісаў, развярэдзіў думку і раптоўна памёр. Яго няма, а думка не сунімаецца. Найперш мне думаецца пра ролю словаў, літараў, гукаў. Памяняў пару літар — і «нашы» ператварыліся ў «немцаў». І гэта зусім не гульня, не «Поле цудаў» і не бурымэ. Замена ўсяго пары літар каштуе іншы раз мільёнаў жыццяў.