You are here

Палітычная дывэрсія ў Беларусі 19 сьнежня 2010

19 снежня 2010 году ў Беларусі адбылася палітычная дыверсія, якую акупацыйны рэжым назваў прэзідэнцкімі выбарамі. У выніку актыўнае грамадства апынулася ў яшчэ большым дэмаралізаваным стане. Падрыхтоўка да гэтай дыверсіі суправаджалася перамовамі з рознымі эўрапейскімі палітыкамі, што стварала ілюзію лібералізма і надавала дыктатуры дэмакратычнае аблічча. Паралельна крамлёўская прапагандысцкая сістэма стварала выгляд, што дыктатарская сыстэма Лукашэнкі самастойная, і што крамлёўскія мафіёзі маюць жаданьне яе памяняць на больш ліберальную і менш амбіцыйную.

Дыпламатычная праца эўрапейскіх палітыкаў чарговы раз даказала, што ліберальная палітыка Эўропы непасьлядоўная, альбо мае глыбока закамуфляваныя прагматычныя цікаўнасьці з боку тых палітыкаў, якія ўзялі на сябе ролю перамоўшчыкаў з дыктатарам. Страх перад крамлёўскім мядзьведзем, які трымае у сваей лапе газавы вентыль, замутніў вочы еўрапейскіх палітыкаў, адказных за эканамічную незалежнасьць эўрапейскіх краінаў. Захапленьне балалайкай, газам і аўтаматам Калашнікава не дазваляе вялікай колькасьці жыхароў Эўропы ўбачыць пагрозу сусьветнай грамадскасьці, якая сыходзіць ад крамлёўскай палітыкі і яе ідэолагаў. Абраны безадказнымі ліберальнымі палітыкамі Эўропы мультыкультуралізм прывёў да выцясьненьня Хрысьціянскай маралі, на якой была пабудавана Эўрапейская цывілізацыя з дэмакратычнымі каштоўнасьцямі і правамі чалавека. Наступ на хрысьціянскія каштоўнасьці ідзе адусюль, як з боку чужых кантынентальных апанентаў, так і знутры - атэістычнымі праваднікамі ліберальных каштоўнасьцяў. Эўрапейскія палітыкі павінны ўсьвядоміць, што лібералізм, узгадаваны прагматычнымі цікаўнасьцямі, прывядзе да поўнага хаосу і эканамічнай нестабільнасьці ў сям'і эўрапейскіх краінаў.

Палітыкі Эўропы зьбіраюцца ў чарговы раз залезьці ў кішэню эўрапейскага падаткаплацельшчыка каб падтрымаць структуры, якія навучыліся суіснаваць з дыктатурай і пераканаўча распавядаць пра свае перамогі над антыбеларускай уладай. Падаткаплацельшчыкі эўрапейскіх краін павінны спытаць у сваіх дэмакратычна абраных дэпутатаў, чаму грашовая дапамога, якая ідзе на нібыта дэмакратызацыю дыктатарскіх рэжымаў, робіць гэтыя рэжымы толькі больш моцнымі і антычалавечымі. За часы дыктатарскай улады практычна поўнасьцю вынішчылі нацыянальную культуру, адукацыю і беларускамоўнае асяроддзе, дзе кожны беларус мог сябе пачуваць як дома. Асобы, якія называюць сябе кіраўніцтвам краіны, зьняважліва ставяцца да усяго, што нясе ідэнтыфікацыю Беларуса.

Беларускія палітычныя уцекачы з трывогай і вялікай доляй скептыцызму ставяцца да тых санкцыяў, якія былі прынятыя рознымі Эўрапэйскімі інстытуцыямі. Палітычны вопыт шматлікіх уцекачоў, якія спазналі на сабе рэпрэсіі і дыскрымінацыю за свае перакананьні і любоў да Беларусі, прымушае сумнявацца ў шчырасьці эўрапэйскіх палітыкаў дапамагчы беларускаму грамадству. Грамадзкім актывістам добра вядомы лёс фінансавых сродкаў, якія выдаткоўваюць з кішэняў падаткаплацельшчыкаў дэмакратычных краін, і таму скептычна ставяцца да заяваў эўрапейскіх палітыкаў пра павялічэньне ў некалькі разоў грашовай дапамогі. Эўрапейскія донары павінны больш уважліва і прынцыпова ставіцца да грантаатрымальнікаў, якія зрабілі змаганьне за дэмакратыю сваім прыватным бізнэсам. Адказнасьці за свае ўчынкі і за выкарыстаныя сродкі перад шараговымі грамадзкімі актывістамі яны ня нясуць.

Беларускія палітычныя актывісты з надзеяй сочаць за выступамі і дзеяньнямі эўрапейскіх палітыкаў і спадзяюцца на шчырасьць ў іх жаданьні дапамагчы беларускаму грамадству пазбавіцца залежнасьці ад крамлёўскага крымінала.

Беларусь павінна быць у сям'і хрысьціянскіх эўрапейскіх краінаў!

А над крымінальны узурпатарам Лукашэнка мусіць адбыцца суд ў Гаагскім Трыбунале!

Politieke diversie in Belarus op 19 december 2010

Op 19 december 2010 heeft in Belarus een politieke diversie plaatsgevonden, door het occupatieregime “presidentiële verkiezingen” genoemd. Als gevolg ervan is de actieve maatschappij terechtgekomen in een nog meer gedemoraliseerde toestand. De voorbereidingen voor deze diversie gingen gepaard met onderhandelingen met verschillende Europese politici, wat een illusie van liberalisme creëerde en de dictatuur een democratisch gezicht gaf. Parallel heeft het propagandasysteem van het Kremlin de indruk gegeven dat het dictatoriaal systeem van Loekasjenko onafhankelijk is en dat de maffiosi van het Kremlin bereid zijn het in een meer liberaal en minder ambitieus systeem te veranderen.

Het diplomatisch werk van de Europese politici heeft opnieuw bewezen dat de liberale politiek van Europa niet consequent is of diep gecamoufleerde pragmatische interesses heeft vanwege die politici die de rol hebben gespeeld van onderhandelaars met de dictator. De angst voor de Kremlin beer die in zijn poot de gaskraan vasthoudt, heeft de ogen van de voor de economische onafhankelijkheid van de Europese landen verantwoordelijke Europese politici verblind. De hartstocht voor balalaika’s, gas en kalasjnikovs verbergt voor een grote hoeveelheid Europese inwoners de bedreiging van de wereldgemeenschap die van de Kremlin politiek en haar ideologen uitgaat. Het multiculturalisme, verkozen door de onverantwoordelijke liberale politici van Europa heeft geleid tot het terugdringen van de christelijke moraal op basis waarvan de Europese beschaving met haar democratische waarden en mensenrechten werd opgebouwd. De aanval tegen de christelijke waarden komt van overal, zowel van continentale opponenten van buitenaf als van binnen, van atheïstische dragers van liberale waarden. De Europese politici moeten tot het besef komen dat het door pragmatische interesses aangekweekte liberalisme tot een volledige chaos en economische onstabiliteit in het gezin van de Europese landen zal leiden.

De Europese politici zijn opnieuw van plan geld uit de zak te kloppen van de Europese betalingbetaler om structuren te ondersteunen die hebben geleerd samen te leven met de dictatuur en met volle overtuiging te vertellen over hun overwinningen over het anti-Wit-Russische regime. De Europese belastingbetalers moeten hun democratisch verkozen volksvertegenwoordigers de vraag stellen waarom de financiële hulp die naar de zogezegd democratisatie van dictatoriale regimes gaat die regimes alleen maar sterker en onmenselijker maakt. Gedurende de dictatoriale macht werden de nationale cultuur, het onderwijs en de Wit-Russischsprekende maatschappij, waarin iedere Wit-Rus zich thuis voelde, bijna volledig vernietigd. Degenen die zichzelf de leiders van het land noemen vertonen een nonchalante houding tegenover alles wat de identificatie van Wit-Rus draagt.

Het is met angst en een groot deel scepticisme dat de Wit-Russische politieke vluchtelingen staan tegenover de sancties genomen door verschillende Europese instellingen. De politieke ervaring van veel vluchtelingen, die onder repressies en discriminaties hebben geleden vanwege hun overtuigingen en hun liefde voor Belarus, dwingt ons te twijfelen aan de oprechtheid van Europese politici om de Wit-Russische maatschappij te helpen. De maatschappelijke activisten kennen goed het lot van de financiële middelen die uit de zakken van de belastingbetalers van democratische landen komen en daarom staan ze sceptisch tegenover de verklaringen van Europese politici over het met meerdere malen verhogen van de financiële hulp. De Europese donoren moeten zich aandachtiger en meer principieel opstellen tegenover de ontvangers van de beurzen die van de strijd voor democratie hun eigen business hebben gemaakt. Ze dragen geen verantwoordelijkheid voor hun daden en voor de gebruikte middelen tegenover de gewone maatschappelijke activisten.

De Wit-Russische politieke activisten volgen met hoop de toespraken en daden van de Europese politici en hopen op de oprechtheid van hun bereidheid om de Wit-Russische maatschappij te helpen zich van de Kremlin criminelen te ontdoen.

Belarus moet in het gezin van de christelijke Europese landen opgenomen worden!

En de criminele usurpator Loekasjenko moet voor het Internationaal Gerechtshof in Den Haag verschijnen!

БЭЗ-INFO